ستاره

دهم که با آتوسا وارد مدرسه ی جدید شدم

من واقعا گوشه گیر و تنها بودم، به جز آتوسا خیلی با کسی صحبت نمیکردم و پیش قدم نمیشدم

یه روز آتوسا پرگل رو دید و با هم حرف زدن و بعد زنگ ناهار رو سه تایی با هم رفتیم

بیشتر پرگل و آتوسا با هم حرف زدن

از پرگل خوشم اومد یه دختر پر انرژی و خوش صحبت

دقیقا عکس من و شاید چیزی که دوست داشتم باشم

دقیق نمیدونم کدوم رفتار رو بیشتر دوست دارم ساکت و آروم یا خوش مشرب و پرهیجان ؟

آخه چیزی که هست من واقعا منزوی و اینا نیستم یعنی تو یه جمع صمیمی اتفاقا خیلی شلوغ کاری میکنم و صحبت میکنم و.. اما تا جمع صمیمی رو پیدا کنم خیلی طول میکشه و این روند صمیمی شدنه اذیتم میکنه بخاطر همین از کسایی که راحتن و زود میتونن صمیمی شن خوشم میاد و شاید غبطه بخورم بهشون

آشنایی من و پرگل تو سال دهم در همین حد بود و بعض موقع ها هم رو میدیدم

وقتی سال یازدهم با آتوسا قهر کردم و کلاسم رو عوض کردم، اومدم تو کلاس پرگل و پرگل همون روز پیش من نشت و من تنها نبودم

خیلی اون روز خوشحال شدم چون واقعا میترسیدم که وارد یه کلاسی بشم که غریبه‌ن همه و نمیشناسمشون و تنها بمونم

و از همون روز بیشتر با پرگل حرف زدم، هم خودش رو و هم دوستی باهاش رو دوست داشتم ( و دارم )

سال یازدهم بیشتر میخندیدیم و حرف میزدیم ولی سال دوازدهم خیلی دردودل میکردیم با هم

و خب یکی از زنگ های خیلی قشنگ بود برام

واقعا آرزو میکردم که معلم نیاد و بقیه بچه ها هم برن بیرون و درس بخونن و من و پرگل بتونیم راحت با هم حرف بزنیم

البته که وسط حرف زدنمون خانه زر ( مشاورمون ) خیلی اذیت میکرد و هی تذکر میداد که شما دوازدهمی هستید باید درس بخونید و از لحظه لحظه‌تون استفاده کنید ....

دلم تنگ میشه واسه اون روز ها 🥲